Architektura

Omówione zagadnienia:
- konwencjonalne metody wzmacniania i naprawy zabytkowych konstrukcji drewnianych
- analiza wyników badań i studiów teoretycznych pracy połączeń klejowych drewna
- próba klasyfikacji połączeń i metod wzmacniania oraz technik szacowania nośności
- modelowe badania drewnianych belek zginanych
- rehabilitowanych i wzmacnianych przy użyciu połączeń klejowych oraz prętów i blach stalowych
- prętów GR
- wkładek drewnianych oraz taśm węglowych
- badania bezpośrednich połączeń klejowych drewna
- modele pracy statycznej połączenia klejowego “pręt – drewno”

Spis treści:

1. Wstęp

3. Konwencjonalne metody wzmacniania i naprawy zabytkowych konstrukcji drewnianych
3.1. Wprowadzenie
3.2. Niezależne wzmocnienie konstrukcji
3.3. Układ konstrukcyjny podwieszony
3.4. Wzmocnienie współpracujące z istniejącym układem konstrukcyjnym
3.4.1. Wzmocnienie belek drewnianych na całej długości
3.4.2. Wzmocnienie belek drewnianych w obrębie uszkodzonego fragmentu
3.4.3. Wykonanie płyty żelbetowej na belkach drewnianych
3.4.4. Wzmocnienie belek drewnianych cięgnami
3.5. Połączenia inżynierskie przydatne w naprawie, konserwacji i wzmacnianiu zabytkowych konstrukcji drewnianych
3.5.1. Złącza na pierścienie zębate
3.5.2. Złącza na śruby
3.5.3. Złącza na gwoździe
3.5.4. Złącza w systemie Helifix

4. Analiza wyników badań i studiów teoretycznych pracy połączeń klejowych drewna
4.1. Wprowadzenie
4.2. Połączenia klejowe “pręt – drewno“
4.3. Połączenia klejowe w sprężanych belkach drewnianych z użyciem taśm CFRP

5. Próba klasyfikacji połączeń i metod wzmacniania oraz technik szacowania nośności
5.1. Wzmacnianie za pomocą nakładek bocznych
5.2. Wzmacnianie za pomocą nakładek górnych lub dolnych
5.3. Wzmacnianie za pomocą wklejonych prętów stalowych
5.4. Wzmacnianie za pomocą wklejonych blach stalowych
5.5. Uzupełnienia przekroju belek drewnianych poprzez wklejenia lokalne
5.6. Uwagi

6. Modelowe badania drewnianych belek zginanych, rehabilitowanych i wzmacnianych przy użyciu połączeń klejowych oraz prętów i blach stalowych, prętów GR, wkładek drewnianych oraz taśm węglowych (CFRP)
6.1. Cel i zakres badań
6.2. Elastooptyczne badania wybranych połączeń klejowych zrealizowanych w modelach belek zginanych
6.2.1. Podstawowe zależności metody elastooptycznej
6.2.2. Opis modeli oraz stanowiska badawczego
6.2.3. Wyniki badań elastooptycznych
6.2.4. Wnioski
6.3. Badania modeli zginanych belek drewnianych (skala techniczna)
6.3.1. Cel i zakres badań
6.3.2. Opis modeli badawczych
6.3.3. Wyniki badań
6.3.4. Wnioski z badań własnych oraz badań innych autorów
6.4. Badania połączeń klejowych obciążonych długotrwale
6.4.1. Cel i zakres badań. Opis modeli badawczych
6.4.2. Przebieg badań. Mierzone wielkości
6.4.3. Wyniki badań
6.4.4. Wnioski
6.5. Podsumowanie. Wnioski ogólne

7. Badania bezpośrednich połączeń klejowych drewna
7.1. Badania połączeń typu: “drewno – blacha stalowa“, “drewno – pręt stalowy“, “drewno – pręt GR“, “drewno – drewno“
7.1.1. Cel i zakres badań. Opis modeli badawczych
7.1.2. Badania wytrzymałości na ścinanie wzdłuż włókien połączeń “drewno – blacha stalowa“ – próba rozciągania
7.1.3. Badania wytrzymałości na wyrywanie prętów wklejanych wzdłuż włókien
7.1.4. Badania szczegółowe połączeń “pręt – drewno“ – rozkłady naprężeń
7.1.5. Badania wpływu wilgotności drewna na wytrzymałość połączeń klejowych“drewno – blacha stalowa“
7.1.6. Badania wytrzymałości połączeń “drewno stare-drewno nowe“ na ścinanie wzdłuż i w poprzek włókien
7.1.7. Badania własności zastosowanych kompozycji epoksydowych
7.1.8. Analiza wyników badań połączeń klejowych: “drewno – blacha“, “drewno – pręt“, “drewno – drewno“. Wnioski
7.2. Badania połączeń “drewno – blacha stalowa“ – próba ścinania – rozciąganie przy zginaniu
7.2.1. Cel i zakres badań. Opis modeli badawczych
7.2.2. Wyniki badań
7.2.3. Wnioski
7.3. Badania modeli zginanych belek drewnianych z wymienionymi strefami przypodporowymi przy zastosowaniu połączeń klejowych, prętów i blach stalowych oraz prętów GR
7.3.1. Cel i zakres badań. Opis modeli badawczych
7.3.2. Wyniki badań
7.3.3. Analiza wyników. Wnioski

8. Modele pracy statycznej połączenia klejowego “pręt – drewno“
8.1. Wprowadzenie
8.2. Model analityczny zakotwienia pręta w drewnie bazujący na ścieżkach równowagi statycznej spoiny klejowej
8.2.1. Sformułowanie problemu. Przyjęte założenia
8.2.2. Analiza połączenia dla modelu liniowo-sprężysto-kruchego pracy spoiny
8.2.3. Analiza połączenia dla modelu “nieliniowego“ pracy spoiny
8.2.4. Nośność połączenia klejowego oraz długość zakotwienia
8.2.5. Uwagi dodatkowe
8.3. Model uproszczony wychodzący z zależności przestrzennych
8.3.1. Rozkłady naprężeń na długości połączenia klejowego
8.3.2. Określenie nośności połączenia klejowego “pręt – drewno“ i oczekiwanego modelu zniszczenia
8.3.3. Minimalna długość zakotwienia
8.4. Wpływ żebrowania prętów
8.5. Weryfikacja zaproponowanych modeli teoretycznych
8.6. Wnioski

9. Wnioski ogólne

Literatura